| |
|
|
|
|
|
The
pragmatic Germans don't make a fuss over big diamond
settings; their wedding rings tend to be simple,
high-quality gold bands. A bride wears her engagement
ring on the left hand, and after the wedding ceremony
switches it to the right hand. Observant of good
form, the bride and the groom have their marriage
license hung up in a public building a week before
their wedding.
ตามสไตล์คนที่เอาจริงจังกับชีวิต
(แบบไม่กุ๊กกิ๊กโรแมนติก และ ไม่ค่อยมีพิธีรีตรอง)
ผู้คนในเยอรมัน ชอบที่จะเลือกแหวนแต่งงาน แบบเรียบๆ
เป็นทองเกลี้ยงที่ทำงานโรงงานฝีมือดี ไม่ค่อยจะมีเพชรเม็ดโต
สักเท่าไร เจ้าสาวจะสวมแหวนหมั้น บนนิ้วนางมือซ้าย
และ เปลี่ยนเป็นมือขวาหลังพิธีแต่งงาน
|
|
|
| |
| The
wedding, though, is another matter. The festivities last for
an average of three days. The wedding eve party is a raucous
affair called the Polterbend, or the Rumbling Night. Special
food is served and the fun lasts until the dawn. In
the morning the Groom calls for the bride, who may be playfully
hidden from him. They share a wedding breakfast that consists
of a soup called the bridal soup. As they are about to leave
the house, the couple is roped inside the home with red ribbons
and flower garlands strung across their path; they either must
ransom their free passage with money, or promise to throw a
party after they're married. |
| |
|
แต่ไม่ใช่ว่าจะเรียบง่ายไปซะทุกอย่าง
เพราะงานเลี้ยงฉลองของชาวเยอรมัน กินเวลาถึง 3 วัน โดยเฉพาะวันแรก
ที่จะกินเลี้ยงกันตลอดทั้งคืนจนถึงเช้า ชาวเยอรมันยังแสดงถึงความขี้เล่น
โดยเจ้าสาวมักที่จะซ่อนตัวเอง ในตอนเช้าวันรุ่งขึ้น เพื่อให้เจ้าบ่าวตามหา
นอกจากนั้นเจ้าบ่าวและเจ้าสาว ยังอาจถูกพันด้วยริบบินสีแดง โดยที่ทั้งสอง
จะต้องจ่ายค่าผ่านทางที่โรย และประดับประดาด้วยดอกไม้นานาชนิด
ก่อนที่ทั้งสองจะสามารถออกจากงานเลี้ยงได้ |
| |
| First
the couple takes care of legalities and the niceties of their
wedding contract, or Heiratsvertrag, in a civil ceremony. Once
they were transported to church by horse and carriage; today
it is most likely by limo. In the church the guests seat themselves,
with the front pews reserved for the immediate family. During
the ceremony the priest joins the hands of the couple; the bride
and groom pretend to struggle over who gets the upper hand,
until the priest intervenes and places the man's hand over the
woman's, giving the groom dominion over his bride; when they
kneel in front of the priest the groom kneels on the hem of
her gown, symbolically to keep her in line. |
| |
| ก่อนที่จะมีการกระทำพิธีทางศาสนาที่โบสถ์
เจ้าบ่าวและเจ้าสาวจะทำพิธีการทางกฏหมายก่อน จากนั้นก็ชนแก้วดื่มแชมเปญ
ช่วงสายๆ ทั้งสองจึงเดินทางต่อไปยังที่โบสถ์อันศักดิ์สิทธิ์ด้วยรถม้า
(ในสมัยก่อน) หรือ ลิมูซีน ในปัจจุบัน ในโบสถ์นั้น ญาติใกล้ชิดของทั้งสองฝ่ายจะนั่งที่ม้านั่งแถวหน้าสุด
บาทหลวงจะทำหน้าที่นำมือของเจ้าบ่าวและเจ้าสาวมาประกบกัน โดยที่ทั้งสองจะแกล้งหยอกล้อกันว่ามือของใครควรจะอยู่ด้านบน
จนบาทหลวงจะขัดจังหวะ (ตามที่นัดแนะและรู้กันมาก่อน) และ นำมือของเจ้าบ่าวมาไว้ด้านบน
จากนั้นทั้งสองก็จะคุกเข่าต่อหน้าบาทหลวง โดยที่เจ้าบ่าวจะคุกเข่าทับชายชุดเจ้าสาว
เพื่อแสดงถึงการไม่ให้เธอออกนอกลู่นอกทาง |
| |
| In
the old days the bride's furniture was driven to her new home
by cart, followed by playing musicians. The bridegroom traditionally
met her at the threshold with beer. She gave him a pair of shoes,
a shirt she'd spun and woven herself, and the key to her bridal
chest. The groom carries the bride over the threshold, and they
share a bit of bread as a symbol that they will never be short
of food. |
| |
| ในอดีต
จะมีรถม้ามาขนย้ายเครื่องเรือน และ เฟอร์นิเจอร์ของเจ้าสาว โดยมีนักดนตรีมาบรรเลงเพลงตามหลัง
เจ้าบ่าวจะมาพบกับเธอ ณ ประตู ระหว่างทางพร้อมกับเบียร์ จากนั้น
เจ้าสาวก็จะมอบรองเท้าหนึ่งคู่ และ เสื้อที่ถักด้วยตนเอง ให้กับเขา
เจ้าบ่าวก็จะอุ้มเจ้าสาวผ่านประตูนั้น พร้อมกับทานขนมปังชิ้นเล็ก
เพื่อเป็นสัญลักษณ์ว่าทั้งสองจะมีชีวิตที่อุดมสมบูรณ์ |
| |
